rozbisurmaniać się – rozbisurmanić się


rozbisurmaniać się – rozbisurmanić się
rozbisurmaniać się – rozbisurmanić się {{/stl_13}}{{stl_7}}'stawać się zbyt zuchwałym, nieposłusznym; zaczynać sobie pozwalać na wszystko; rozpuszczać się, rozzuchwalać się': {{/stl_7}}{{stl_10}}Zostawiony sam sobie chłopak całkiem się rozbisurmanił. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • rozbisurmanić — dk VIa, rozbisurmanićnię, rozbisurmanićnisz, rozbisurmanićań, rozbisurmanićnił, rozbisurmanićniony rozbisurmaniać ndk I, rozbisurmanićam, rozbisurmanićasz, rozbisurmanićają, rozbisurmanićaj, rozbisurmanićał, rozbisurmanićany, pot. «pozwolić komuś …   Słownik języka polskiego

  • rozbisurmaniać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, rozbisurmaniaćam, rozbisurmaniaća, rozbisurmaniaćają, rozbisurmaniaćany {{/stl 8}}– rozbisurmanić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, rozbisurmaniaćnię, rozbisurmaniaćni, rozbisurmaniaćań, rozbisurmaniaćniony, pot.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień